Mantelzorg als wetenschap

Gemiddelde leestijd: 2 minuten

Mantelzorg is zorg en hulp geven aan zorgbehoevende in de naaste omgeving.
Zorgen voor familie, vrienden, buren op vrijwillige basis. Mantelzorg komt vaak op je pad. Het is als zorgende altijd on(der)betaald, liefdewerk en gemeenschapszin. Mantelzorg is vaak een wetenschap op zich. Hoe kan het eigen leven van de zorgende ingepast worden in het leven van de zorgbehoevende. Vaak gaat het sluipenderwijs. Een echtgenoot gaat steeds meer zorgen voor een, steeds meer zorg vragende , echtgenote. Of andersom natuurlijk. Ook kunnen buren of kennissen inspringen om bijvoorbeeld elke dag de steunkousen aan te helpen doen bij een zorgbehoevende.
Mantelzorgers verrichten normaal gesproken geen medische handelingen. Dat is het monopolie-terrein van de (farmaceutisch opgeleide) arts. Het is niet de bedoeling om de ziekhoudende handelingen van een reguliere arts over te nemen.
Alleen zorgen dat de zorgbehoevende zo lang mogelijk ‘op de been’ blijft, tegen zo weinig mogelijk maatschappelijke kosten.

PGB

Tegenwoordig kan de mantelzorger wat onkosten betaald krijgen uit een ‘rugzakje’.
Het PGB, persoons gebonden budget. Het is echter dan geen vrijwilligers werk meer en je wordt gebonden, via een contract, aan de zorgbehoevende en aan de staat.
Je wordt zo de vaste zorgverlener en tevens belastingplichtige aan de staat. (Dit laatste is discutabel want er is nooit een vrijwillig contract getekend met de staat. Het wordt door de staat opgedrongen.)
Er zijn ook een heel aantal voorwaarden om als mantelzorger in aanmerking te komen voor een uitkering uit het PGB.
Vaak dus niet echt interessant.

Participatiewet

Mensen die mantelzorg verlenen en een (bijstand) uitkering hebben krijgen te maken met de participatie wet.
Die wet stelt dat een bijstandsgerechtigde kan worden verplicht (?) om vrijwilligers werk te doen.
Mantelzorg is in intentie vrijwilligerswerk. Wordt er echter gewerkt met uitkering via het PGB dan is het ineens betaalde arbeid, geen vrijwilligerswerk, en vervalt de (volledige) bijstand.

De naaste helpen is dus een wetenschap op zich. Op economisch en sociaal gebied. Het is echter wel goed dat het wordt gedaan. Dat mensen nog open staan voor elkaar. Mensen de omgeving leefbaar houden. Dat mensen zie zorg nodig hebben niet in de kou komen te staan. Eens wandelen met mensen die dat niet meer zelfstandig kunnen geeft voor beide vaak voldoening. Er kan aandacht besteed worden aan de omgeving en er kunnen mooie gesprekken ontstaan. Voor beide kan er een groter zelfbeeld ontstaan. De zorgbehoevenden weten dat ze er niet alleen voor staan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *